Ważna postać w trzech religiach – judaizmie, chrześcijaństwie i islamie (a nawet zapomnianych sektach takich jak mandeizm) – Jan Chrzciciel uważany jest zazwyczaj przez wiernych za osobę, która przygotowała świat na przyjście Jezusa Chrystusa. Urodzony około 5 roku p.n.e. w Judei Jan był – rzekomo – owocem interwencji Boga w małżeństwo Zachariasza i Elżbiety, zbyt już starej, by rodzić. Zachariasz, zaskoczony i wystraszony obrotem spraw, za karę został tymczasowo pozbawiony mowy. Tak oto narodziło się dziecię, któremu nadano imię Jan, by dopełniła się „wola boża”.

Uczyniony z rozkazu Abiasza kapłanem Jan w wieku 30 lat zaczął nauczać na brzegu rzeki Jordan o złu, jakie opanowało świat, i o nadejściu mesjasza, chrzcząc przy tym ludzi, przez co zdobył przydomek „Chrzciciel”. Jeśli wierzyć pismom, gdy Jezus przybył do niego, by przyjąć chrzest, Jan rozpoznał go i rzekł „to ja powinienem przyjąć chrzest od ciebie”. Chrystus namówił go jednak, by go ochrzcił, a gdy to nastąpiło, otworzyły się niebiosa, a boży duch zstąpił w postaci gołębicy. Jezus wyruszył wówczas do Galilei, zaś sława Jana rosła... póki nie natknął się na Heroda Antypasa, tetrarchę Perei i Galilei.

Jan nie miał zbyt dobrego zdania o ślubie Heroda z żoną przyrodniego brata tetrarchy, Filipa – cudzołożnicą i rozpustnicą Herodiadą. Głośno wyrażał swoją opinię na ten temat, aż w końcu władca kazał go aresztować i uwięzić w fortecy Macheront. Nieco później Herod obiecał swojej i Herodiady córce – Salome, która pięknie tańczyła – wszystko, czego sobie zażyczy. Za namowami matki dziewczyna poprosiła o głowę Jana podaną na tacy. I tak oto Chrzciciel zginął gdzieś pomiędzy 33 a 36 rokiem naszej ery.