Imhotep („ten, który przychodzi w pokoju”) był architektem i kapłanem w okresie Starego Królestwa Egiptu (XXVII wiek p.n.e.). Przypisywana mu piramida Dżesera jest najstarszą monumentalną budowlą w Egipcie wykonaną z kamienia oraz pierwszą piramidą wykorzystywaną jako grobowiec. Wcześniejszych faraonów grzebano w mastabach, czyli prostokątnych grobach z cegły mułowej. Piramida Imhotepa była kamienna i ogromna, a bloki, z których ją zbudowano, nie były po prostu spiętrzone, lecz dobrano je i ułożono tak, by cztery ściany budowli nachylały się ku sobie i dodatkowo wzmacniały w ten sposób jej strukturę. Oczywiście piramidy nie były wyłącznie grobowcami – zawierały w sobie kaplice poświęcone zmarłemu faraonowi, w tym też różnym częściom jego podzielonej duszy. Dlatego piramidom towarzyszyły całe kompleksy, znajdujące się zarówno wokół nich, jak i pod nimi.

Piramida miała się stać najtrwalszym symbolem egipskiej architektury, a przyczyną tego była w znacznej mierze inżynieria Imhotepa. Za swój wkład dostąpił on deifikacji w Egipcie jako bóg wiedzy i medycyny, a później trafił też do greckiego i rzymskiego panteonu bóstw i bohaterów. W mniej korzystnym świetle mężczyznę przedstawił przemysł filmowy – w filmach z 1932 i 1999 roku, wyprodukowanych przez wytwórnię Universal, imieniem Imhotepa nazwano złowrogą mumię.