Urodzony w Kartaginie około 247 roku p.n.e. Hannibal z wielkiej rodziny Barkas (co znaczy „błyskawica”) przez dziesięciolecia był koszmarem Rzymian, zaś przez stulecia – inspiracją dla generałów. Najstarszy syn Hamilkara, bohatera pierwszej wojny punickiej, w wieku 26 lat został dowódcą w Iberii. Wkrótce poślubił Imilce, iberyjską księżniczkę, i podbił lub uczynił sojuszników z większości plemion półwyspu. W 219 roku zaatakował ufortyfikowane, sprzymierzone z Rzymem miasto Saguntum. I tak oto wybuchła druga wojna punicka.

Kolejnej wiosny Hannibal wraz ze stutysięczną armią (i czterdziestoma słoniami) przeszedł Pireneje i wkroczył do Galii, zastraszając lub pokonując wszystkich sojuszników Rzymu na swojej drodze, ominął armię Publiusza Korneliusza Scypiona i przekroczył Alpy. Przeprawa ta, wymagająca zmierzenia się z trudną pogodą i atakami ze strony lokalnych plemion, należy do jednego z największych dokonań w historii wojskowości. Mimo że po zejściu po 15 dniach z gór przy życiu pozostało tylko 20 tysięcy piechurów, 6 tysięcy kawalerzystów i 37 słoni.

Przez kolejne trzy lata wojska Hannibala siały zniszczenie w Italii, zadając przeciwnikowi ciężkie straty w bitwach nad Trebią, jeziorem Trazymeńskim i pod Kannami. Dzieliło go zaledwie kilka kilometrów od samego Rzymu, lecz ze względu na wciąż kurczącą się armię nie zdołał przebić się przez wojska Scypiona, który z kolei miał zbyt małe siły, by zadać wrogowi zdecydowaną klęskę. Wynikało to z faktu, że senat wysłał legiony, by zaatakowały miasta kartagińskie w Iberii i Afryce Północnej. Hannibal przerwał wyprawę łupieską i wrócił do ojczyzny, by jej bronić. W 202 roku miała miejsce wielka bitwa pod Zamą, gdzie Scypion zadał Kartagińczykowi potężną klęskę.

Po wojnie Hannibal spędził kilka lat, zajmując się polityką kartagińską, w 195 roku jednak Rzymianie zażądali jego ustąpienia ze stanowiska. Łącząc się z Seleucydami i podejmując beznadziejną walkę z Rzymem, poniósł klęskę i uciekł do Bitynii. Rzym domagał się jego wydania, uciekł więc ponownie do Libyssy, gdzie w 183 roku popełnił samobójstwo.