Żyjący na początku VIII wieku Ō no Yasumaro jest autorem dwóch tekstów stanowiących podstawę religii Shintō. Był synem Ō no Honjiego, kluczowej figury zamieszek roku Jinshin. Uczyniło go to szlachcicem, biurokratą i kronikarzem na dworze cesarzowej Genmei. Z jej polecenia w 712 roku napisał „Kojiki” („Księgę dawnych wydarzeń”), w 720 zaś – „Nihon-shoki” („Kroniki japońskie”).

„Kojiki” to kompilacja starożytnych kronik i mitów podzielona na trzy części: pierwszą wypełnia opis bóstw, które stworzyły cztery wyspy, oraz kamijo (epoki bogów). Druga i trzecia część to zapis dziejów pierwszych cesarzy, znajduje się tam między innymi opowieść o tym, jak Ninigi-no-Mikoto, wnuk bogini Amaterasu, zstąpił z nieba, by zostać przodkiem rodu cesarskiego. „Nihon Shoki”, dzieło napisane bardziej pieczołowicie i szczegółowo, opisuje te same wydarzenia, skupia się jednak na dokonaniach cnotliwych władców oraz błędach tych słabych. Tekst tworzy jednocześnie obraz „właściwej” hierarchii społecznej oraz podkreśla, jak ważne jest porządne życie – przemyca więc społeczne wartości Japonii.

Niewiele więcej wiadomo o życiu Yasumara. Jeśli wierzyć legendzie, w 716 roku stanął na czele swego rodu, w 723 zaś zmarł. Bez wątpienia kami (japońskie bóstwa) przyjęły go do Yomi (świata mroku).