Założenia gry
Cywilizacje/przywódcy
Miasta-państwa
Dzielnice
Budowle
Cuda i projekty
Jednostki
Awanse jednostki
Wielcy ludzie
Technologie
Idee
Ustroje i doktryny
Religie
Teren i jego cechy
Zasoby
Ulepszenia i szlaki
Gubernatorzy
Historyczne momenty

Erwin Schrödinger

Kontekst historyczny
Erwin Schrödinger, mniej chyba sławny od swego kota, był austriackim fizykiem, zdobywcą Nagrody Nobla, którego przełomowe dokonania w zakresie mechaniki falowej zmieniły teorię kwantową z marginalnej dziedziny fizyki w jedno z jej głównych pól działania. Urodzony w 1887 roku w Wiedniu Erwin Rudolf Josef Alexander Schrödinger do 11 roku życia uczył się w domu, później zaś zaczął uczęszczać do prestiżowego Akademisches Gymnasium. W 1910 roku obronił doktorat na Uniwersytecie Wiedeńskim. W 1914 objął go pobór do wojska – I wojnę światową spędził na froncie włoskim jako oficer artylerii.

Erwin pracował zawodowo na uniwersytetach w Stuttgarcie, Jenie i Wrocławiu, nim dołączył do kadry Uniwersytetu Zuryskiego. Gdy natknął się na teorię mechaniki fal zaproponowaną przez fizyka Louisa de Broglie, opublikował rewolucyjny artykuł – pierwszy z wielu – w którym wyjaśniał, że elektron w atomie porusza się jak fala, nie zaś jak cząsteczka. Publikacja ta stała się kamieniem węgielnym teorii kwantowej. Schrödinger przeniósł się na Uniwersytet Berliński i kontynuował swoją innowacyjną pracę do 1933 roku, kiedy to w proteście wobec nazistowskiego antysemityzmu uciekł i trafił na Uniwersytet Oksfordzki.

W ciągu kolejnych kilku lat uczył w różnych szkołach na świecie, aż w 1939 został zaproszony przez irlandzkiego szefa rządu de Valerę, by stanął na czele Szkoły Fizyki Teoretycznej w dublińskim Institute for Advanced Studies (Instytucie Badań Zaawansowanych). Pozostał tam aż do emerytury, a następnie w 1956 roku wrócił do Wiednia. Ostatnie lata życia spędził na pisaniu, łącząc w wydanych książkach swoje poglądy na rozmaite tematy z kwantową perspektywą – pisał między innymi o problemie połączenia grawitacji z elektromagnetyzmem, który przykuł uwagę Einsteina (i pozostaje nierozwiązany), oraz wyjaśniał problem zwany kotem Schrödingera. Zmarł w Wiedniu w 1961 roku.
Unikalna umiejętność

Aktywowany efekt (1 punkt potencjału)

Wywołuje chwilę eureki dla 3 losowo wybranych technologii z epoki atomu albo informacji.

Erwin Schrödinger

Cechy

Epoka atomu
Wielki naukowiec
Erwin Schrödinger
Kontekst historyczny
Erwin Schrödinger, mniej chyba sławny od swego kota, był austriackim fizykiem, zdobywcą Nagrody Nobla, którego przełomowe dokonania w zakresie mechaniki falowej zmieniły teorię kwantową z marginalnej dziedziny fizyki w jedno z jej głównych pól działania. Urodzony w 1887 roku w Wiedniu Erwin Rudolf Josef Alexander Schrödinger do 11 roku życia uczył się w domu, później zaś zaczął uczęszczać do prestiżowego Akademisches Gymnasium. W 1910 roku obronił doktorat na Uniwersytecie Wiedeńskim. W 1914 objął go pobór do wojska – I wojnę światową spędził na froncie włoskim jako oficer artylerii.

Erwin pracował zawodowo na uniwersytetach w Stuttgarcie, Jenie i Wrocławiu, nim dołączył do kadry Uniwersytetu Zuryskiego. Gdy natknął się na teorię mechaniki fal zaproponowaną przez fizyka Louisa de Broglie, opublikował rewolucyjny artykuł – pierwszy z wielu – w którym wyjaśniał, że elektron w atomie porusza się jak fala, nie zaś jak cząsteczka. Publikacja ta stała się kamieniem węgielnym teorii kwantowej. Schrödinger przeniósł się na Uniwersytet Berliński i kontynuował swoją innowacyjną pracę do 1933 roku, kiedy to w proteście wobec nazistowskiego antysemityzmu uciekł i trafił na Uniwersytet Oksfordzki.

W ciągu kolejnych kilku lat uczył w różnych szkołach na świecie, aż w 1939 został zaproszony przez irlandzkiego szefa rządu de Valerę, by stanął na czele Szkoły Fizyki Teoretycznej w dublińskim Institute for Advanced Studies (Instytucie Badań Zaawansowanych). Pozostał tam aż do emerytury, a następnie w 1956 roku wrócił do Wiednia. Ostatnie lata życia spędził na pisaniu, łącząc w wydanych książkach swoje poglądy na rozmaite tematy z kwantową perspektywą – pisał między innymi o problemie połączenia grawitacji z elektromagnetyzmem, który przykuł uwagę Einsteina (i pozostaje nierozwiązany), oraz wyjaśniał problem zwany kotem Schrödingera. Zmarł w Wiedniu w 1961 roku.

Cechy

Epoka atomu
Wielki naukowiec
Unikalna umiejętność

Aktywowany efekt (1 punkt potencjału)

Wywołuje chwilę eureki dla 3 losowo wybranych technologii z epoki atomu albo informacji.

Język
Wybierz zestaw zasad
Pobierz aplikację
Get it on App Store
Get it on Google Play