Urodzony w 1377 roku we Florencji i tamże zmarły w 1446 roku Filippo Brunelleschi uważany jest za jednego z najwspanialszych architektów i inżynierów włoskiego renesansu. Najbardziej znanym jego dziełem jest wielka ceglana kopuła katedry Santa Maria del Fiore we Florencji zbudowana za pomocą maszyn, które wymyślił sam jej twórca. Jego dzieciństwo było raczej typowe – urodził się jako drugi z trzech synów miejskiego notariusza. Początkowo szkolony był na złotnika i rzemieślnika w gildii kupieckiej Arte della Seta. Według miejskich dokumentów Brunelleschi został około 1401 roku mianowany mistrzem złotnictwa.

Gdy Brunelleschi przegrał w konkursie na stworzenie drzwi z brązu do baptysterium florenckiego, postanowił skupić się raczej na architekturze niż rzeźbie. Wraz ze swym przyjacielem Donatellem (tak, właśnie nim) odwiedził Rzym i najwyraźniej widok rozsypujących się ruin obudził w nim inspirację. Wkrótce otrzymał pierwsze zlecenie architektoniczne we Florencji – zbudowanie Szpitala Niewiniątek. Wkrótce potem stworzył też inne dzieła: kaplice Ridolfi i Barbadori, Kaplicę Pazzich, a w końcu kopułę wielkiej katedry miejskiej. Ponadto opracował zasady perspektywy linearnej i opracował maszynerię używaną w miraklach przedstawianych we florentyńskich kościołach. Brunelleschi po śmierci został pochowany w katedrze, którą uczynił sławną.