Założenia gry
Cywilizacje/przywódcy
Miasta-państwa
Dzielnice
Budowle
Cuda i projekty
Jednostki
Awanse jednostki
Wielcy ludzie
Technologie
Idee
Ustroje i doktryny
Religie
Teren i jego cechy
Zasoby
Ulepszenia i szlaki
Gubernatorzy
Historyczne momenty
Budyka
Unikalna umiejętność

Wycofaj się (1 punkt potencjału)

Oddaje sąsiadujące jednostki barbarzyńskie pod twoją kontrolę.

Efekt pasywny

+5 do siły bojowej oraz +1 do ruchu jednostek lądowych z epoki klasycznej i średniowiecza w promieniu 2 pól.

Kontekst historyczny
Jej poddani pokonali armię Rzymu. Spaliła Londinium, pozostawiając po sobie grubą na pół metra warstwę popiołu. Według rzymskiego historyka, Tacyta, jej żołnierze wymordowali 70 tysięcy mieszkańców Londinium, Verulamium i Camulodunum, „podrzynając gardła, wieszając, paląc i krzyżując”. Kim zatem była? I co ją tak rozwścieczyło?

Istotny w przypadku Budyki (znanej też jako Boudika, Boadicea lub Boudicca) jest fakt, że niewiele o niej wiadomo. Wszelka wiedza na jej temat pochodzi z dzieł dwóch rzymskich historyków, Tacyta i Kasjusza Diona. Jak się zdaje, mąż Budyki, Prasutagus, stał na czele plemienia Icenów w Brytanii – około 60 roku naszej ery zawarł on jako niezależny władca przymierze z Rzymem, na mocy którego w przypadku jego śmierci rządy nad plemieniem miały sprawować wspólnie z cesarzem Neronem jego córki. Gdy zmarł, Rzymianie zlekceważyli warunki sojuszu, twierdząc, że Prasutagus nie spłacił długów. Gdy królowa Budyka wyraziła swój sprzeciw, została wychłostana, zaś jej córki zgwałcone. Potem zaś Rzym poczuł jej gniew...

Na zew żądnej zemsty Budyki odpowiedziało około 100 tysięcy barbarzyńców. Ruszyli oni na Camulodunum, które było tzw. kolonią – osiedlem przeznaczonym dla emerytowanych rzymskich żołnierzy i ich rodzin – leżącą na terytorium Icenów. Członkowie liczącego około 200 ludzi garnizonu sądzili, że „buntownicy” rozproszą się w przypadku konfrontacji. Mylili się. Po zwycięskiej „bitwie” barbarzyńcy rozpoczęli rzeź wszystkich mieszkańców miasta – również kobiet, dzieci, chorych, starców i niemowląt.

Rzymski gubernator, Gajusz Swetoniusz Paulius, który podczas walijskiej kampanii był nieobecny, dowiedziawszy się o zaistniałej sytuacji, wysłał do obrony Londinium IX Legion, Hispanię. Siły Budyki rozbiły legion i wdarły się do miasta, Swetoniusz natomiast przegrupował swoje pozostałe legiony w regionie West Midlands. Mimo dużo mniejszej liczebności wojsk pokonał on hordę Budyki na rzymskiej drodze znanej dziś jako Watling Street. Większość jej popleczników zginęła lub uciekła, ona sama zaś popełniła samobójstwo lub zmarła w wyniku choroby.
PortraitSquare
icon_unit_great_general

Cechy

Epoka klasyczna
Wielki generał
PortraitSquare
icon_unit_great_general

Cechy

Epoka klasyczna
Wielki generał
Unikalna umiejętność

Wycofaj się (1 punkt potencjału)

Oddaje sąsiadujące jednostki barbarzyńskie pod twoją kontrolę.

Efekt pasywny

+5 do siły bojowej oraz +1 do ruchu jednostek lądowych z epoki klasycznej i średniowiecza w promieniu 2 pól.

Kontekst historyczny
Jej poddani pokonali armię Rzymu. Spaliła Londinium, pozostawiając po sobie grubą na pół metra warstwę popiołu. Według rzymskiego historyka, Tacyta, jej żołnierze wymordowali 70 tysięcy mieszkańców Londinium, Verulamium i Camulodunum, „podrzynając gardła, wieszając, paląc i krzyżując”. Kim zatem była? I co ją tak rozwścieczyło?

Istotny w przypadku Budyki (znanej też jako Boudika, Boadicea lub Boudicca) jest fakt, że niewiele o niej wiadomo. Wszelka wiedza na jej temat pochodzi z dzieł dwóch rzymskich historyków, Tacyta i Kasjusza Diona. Jak się zdaje, mąż Budyki, Prasutagus, stał na czele plemienia Icenów w Brytanii – około 60 roku naszej ery zawarł on jako niezależny władca przymierze z Rzymem, na mocy którego w przypadku jego śmierci rządy nad plemieniem miały sprawować wspólnie z cesarzem Neronem jego córki. Gdy zmarł, Rzymianie zlekceważyli warunki sojuszu, twierdząc, że Prasutagus nie spłacił długów. Gdy królowa Budyka wyraziła swój sprzeciw, została wychłostana, zaś jej córki zgwałcone. Potem zaś Rzym poczuł jej gniew...

Na zew żądnej zemsty Budyki odpowiedziało około 100 tysięcy barbarzyńców. Ruszyli oni na Camulodunum, które było tzw. kolonią – osiedlem przeznaczonym dla emerytowanych rzymskich żołnierzy i ich rodzin – leżącą na terytorium Icenów. Członkowie liczącego około 200 ludzi garnizonu sądzili, że „buntownicy” rozproszą się w przypadku konfrontacji. Mylili się. Po zwycięskiej „bitwie” barbarzyńcy rozpoczęli rzeź wszystkich mieszkańców miasta – również kobiet, dzieci, chorych, starców i niemowląt.

Rzymski gubernator, Gajusz Swetoniusz Paulius, który podczas walijskiej kampanii był nieobecny, dowiedziawszy się o zaistniałej sytuacji, wysłał do obrony Londinium IX Legion, Hispanię. Siły Budyki rozbiły legion i wdarły się do miasta, Swetoniusz natomiast przegrupował swoje pozostałe legiony w regionie West Midlands. Mimo dużo mniejszej liczebności wojsk pokonał on hordę Budyki na rzymskiej drodze znanej dziś jako Watling Street. Większość jej popleczników zginęła lub uciekła, ona sama zaś popełniła samobójstwo lub zmarła w wyniku choroby.
Język
Wybierz zestaw zasad
Pobierz aplikację
Get it on App Store
Get it on Google Play