Urodzona w Azamgarhu w 1873 jako Angelina Yeoward, stała się sławną wokalistką, tancerką kathak, kurtyzaną i pierwszą gwiazdą indyjską, która opublikowała swoje nagrania. Jej żydowski ojciec był inżynierem, zaś hinduska matka, Victoria, była wykształcona w zakresie klasycznej miejscowej muzyki i tańca. Małżeństwo to nie było udane. Matka i córka w 1881 roku przeniosły się do Waranasi – tam Victoria poznała muzułmańskiego szlachcica i nawróciła się na islam. Przyjęła imię Malak Jaan i nadała swej córce nowe imię, Gauhar. W Waranasi zyskała sławę jako tawaif („kobieta rozrywki”, odpowiednik japońskiej gejszy). Gdy jej kariera osiągnęła szczyt i Malak zaczęła poszukiwać bogatszych mecenasów, przeniosła się wraz z Gauhar do Kalkuty.

Odniesione sukcesy pozwoliły jej zapewnić swojej córce najlepszych nauczycieli, dzięki którym opanowała style muzyczne dhrupad i dhammar, a także różne formy tańca tradycyjnego. Gdy Gauhar miała 14 lat, odbył się jej pierwszy recital i to przed samym maharadżą Darbhangi, któremu tak się spodobała, że uczynił ją nadwornym muzykiem i tancerką. Pracując przez kolejnych dziesięć lat jako tawaif, zdobyła sobie względy wielu bogatych mężczyzn, dzięki czemu sama zgromadziła duży majątek. Żyła przez to w dostatku – w stylu wręcz ekstrawaganckim – wydając niegdyś 20 tysięcy rupii na przyjęcie dla swojego kota. Jak na diwę przystało (mowa o Gauhar, nie o kocie).

W 1902 roku miał miejsce jej największy wkład w dzieje cywilizacji, wówczas właśnie bowiem zgodziła się nagrać tradycyjne rodzime piosenki dla Gramophone Company. Od 1902 do 1920 roku zarejestrowano ich ponad 600. Mimo że dalej pracowała jako kurtyzana, wciąż pomagała zachować zanikające indyjskie tradycje muzyczne w wielu dialektach. Pod koniec życia, w sierpniu 1928 roku, została mianowana nadwornym muzykiem królewskiego dworu w Mysore, lecz 18 miesięcy później zmarła.