Urodzona w chłopskiej rodzinie z Szampanii około 1412 roku Jeanne – znana później jako la Pucelle (Dziewica) – była niepiśmienna i pozbawiona wykształcenia, choć całkiem nieźle radziła sobie z kołowrotkiem i igłą. Była też niezwykle, niemal zawstydzająco pobożna. W wieku około 13 lat zdała sobie sprawę, że słyszy głosy świętych – św. Michała Archanioła, św. Małgorzaty, św. Katarzyny i innych. Wkrótce nakazały jej one wygnać Anglików z Francji (trwała bowiem rozpoczęta w 1337 roku wojna stuletnia) i sprowadzić delfina (późniejszego Karola VII) do okupowanego przez Anglików i ich burgundzkich sojuszników Reims, by został on koronowany na prawdziwego króla Francji.

W maju 1428 roku 17-letnia dziewczyna przekonała Roberta de Baudricourt, Francuskiego dowódcę w Vacouleurs, by zabrał ją do Chinon, gdzie przebywał dwór Karola. Namówiła wówczas niezbyt bystrego delfina, by pozwolił jej towarzyszyć francuskim wojskom próbującym przerwać angielskie oblężenie Orleanu, a następnie w serii bitew doprowadziła do ich wspaniałego zwycięstwa. Choć Karol z początku bał się królewskich obowiązków, ostatecznie wkroczył wraz z Joanną do Reims i w lipcu 1429 roku koronowano go na króla Francji.

Kolejnej wiosny król Karol nakazał Joannie wyruszyć do Compiégne, by pokonała Burgundczyków. Tam w trakcie bitwy została zrzucona z konia i schwytana. Kilka miesięcy później Burgundczycy odebrali 10 000 franków okupu, Anglicy spalili ją jako heretyczkę, Francuzi zaś zyskali nową świętą patronkę.