Urodzony w marcu 1810 roku w Żelazowej Woli Fryderyk Franciszek Szopen pochodził ze średnio zamożnej rodziny o korzeniach francuskich ze strony ojca. Wcześnie dojrzały chłopiec opublikował pierwszy własny utwór w wieku siedmiu lat. Jego ojciec, Mikołaj, po narodzinach Fryderyka pracował jako nauczyciel warszawskiej arystokracji, dzięki czemu jego syn miał kontakt z wyższą sferą. W 1818 roku chłopak dawał już koncerty na salonach całego miasta.

Po ukończeniu studiów w Szkole Głównej Muzyki w Warszawie udał się z polecenia rodziców do Wiednia, by tam robić karierę, i udało mu się to już po debiutanckim koncercie w 1829 roku. W ciągu kolejnych trzech lat przebywał po trochę w Austrii, Polsce, Niemczech i Francji, by w końcu osiąść w Paryżu. Tam znalazł zatrudnienie oraz uznanie jako muzyk i nauczyciel debiutantek w bogatych domach. Te lukratywne zajęcia pozwoliły mu zarówno na życie w dostatku, jak i znalezienie czasu na skomponowanie arcydzieł uważanych za jedne z największych w historii muzyki, jak Nokturny op. 9 i 15, Scherzo w b-moll, op. 31 czy sonata b-moll, op. 35.

W życiu Chopina nie brakowało romansów, raz był nawet zaręczony. Żaden jednak nie trwał dłużej niż rok, póki nie związał się w 1839 roku z francuską powieściopisarką Amantine Lucile Dupin znaną jako George Sand. Gdy spędzali wspólnie czas na Majorce, zauważyła ona, że stan zdrowia kompozytora się pogarsza – wykryto u niego gruźlicę. Ich związek wszedł w burzliwy okres, pozostali jednak razem aż do 1848 roku, kiedy Sand ostatecznie zakończyła romans. Chopin udał się w wyczerpującą trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, wrócił do Paryża i w październiku kolejnego roku zmarł.