Urodzona w konstantynopolskim więzieniu w maju 1771 roku córka greckiego kapitana, uczestnika nieudanego powstania Orłowa, Laskarina Pinotsi miała bunt we krwi. Wychowana na spokojnej wyspie Spetses dwukrotnie brała ślub, za drugim razem z bogatym kupcem i kapitanem Dimitriosem Bouboulisem, który miał pecha i w 1811 roku zginął z rąk algierskich piratów. Odziedziczywszy firmę handlową i rodzinną fortunę, wykorzystała pieniądze do wybudowania i wyposażenia okrętów wojennych, w tym Agamemnona, jednego z największych na Morzu Śródziemnym. Wkrótce posiadała imponującą flotę złożoną z ośmiu jednostek.

Gdy Turcy osmańscy próbowali skonfiskować jej dobra – uniknęła tego wyłącznie dzięki interwencji rządu rosyjskiego pamiętającego zasługi, jakie położył jej zmarły mąż podczas niedawnej wojny turecko-rosyjskiej – Laskarina dołączyła rzekomo do podziemnego ruchu Filiki Eteria, który planował zbrojne obalenie rządów osmańskich. 13 marca 1821 roku, dwanaście dni przed rozpoczęciem greckiej wojny o niepodległość, Bubulina jako pierwsza podniosła flagę rewolucjonistów nad Spetses i wypłynęła z flotą w morze. Gdy wybuchł konflikt, dowodziła nią podczas blokad Nafplionu i Pylos, wzięła również udział w zwycięskim szturmie na fortecę Monemvasia. Odegrała tym samym kluczową rolę w powstaniu nowego państwa greckiego.

Wolność przyniosła jednak niepokoje polityczne i w 1824 roku wybuchła wojna domowa. Gdy Bubulina głośno wyrażała swoje zniesmaczenie tym faktem, została aresztowana – dwukrotnie – później zaś wygnana na Spetses. Zgorzkniała i pozbawiona fortuny wycofała się z życia publicznego. Została śmiertelnie raniona kulą, podczas sporu z rodziną Koutsisów, który wybuchł, gdy jej syn uciekł z jedną z ich córek. Tak oto bohaterkę spotkała upokarzająca śmierć.