Główną przyczyną sławy admirała Wannakuwatty Waduge Erwina Clancy'ego Fernanda, dowódcy marynarki Sri Lanki od listopada 1991 do listopada 1992 roku, jest fakt, że był najstarszym stopniem oficerem zamordowanym przez separatystyczną organizację LTTE (Tygrysy Wyzwolenia Tamilskiego Ilamu) podczas ich trzydziestoletniej walki o niepodległość.

Urodzony ww 1938 roku Fernando kształcił się w Prince of Wales' College w Moratuwie, a następnie w 1957 roku wstąpił jako kadet w szeregi Królewskiej Marynarki Cejlonu. Po ukończeniu szkolenia podstawowego podjął dalsze studia w Britannia Royal Naval College w Dartmouth. W kwietniu 1963 roku został awansowany na porucznika i rozpoczął stałą, choć niezbyt spektakularną wspinaczkę po szczeblach kariery. Na jej początku większość czasu spędzał w bazach w Trinkumalai, Tangalli i Karaingarze, od czasu do czasu wychodząc w morze. Fernando specjalizował się w komunikacji i opracował pierwszy w marynarce system kryptograficzny. Otrzymał w końcu awans na wiceadmirała i objął dowództwo nad Marynarką Wojenną Sri Lanki, która składała się z około 50 „okrętów” – głównie jednostek przybrzeżnych zakupionych od Chin, Izraelu i Indii: łodzi patrolowych, kanonierek i szybkich okrętów szturmowych.

Gdy Fernando obejmował dowodzenie, rząd od wielu już lat zmagał się z Tamilskimi Tygrysami, które pragnęły w północnej części wyspy stworzyć oddzielne, niezależne państwo Tamilów. Admirał ruszył przeciw bojownikom o wolność, wspólnie z marynarką indyjską organizując patrole wzdłuż wybrzeży i przerywając linie zaopatrzenia rewolucjonistów w Cieśninie Palk i lagunie Kilali. W niecały rok później Fernando został zabity przez zamachowca samobójcę, który 16 listopada wjechał naszpikowanym ładunkami wybuchowymi motocyklem w jego służbowy samochód, zabijając nie tylko admirała, ale też kierowcę i adiutanta.