Mark Twain

Kontekst historyczny

Znany raczej pod swym pseudonimem artystycznym Samuel Langhorne Clemens był za swego życia pilotem łodzi rzecznej, dziennikarzem, krytykiem, przedsiębiorcą, wykładowcą, humorystą, wynalazcą i autorem licznych opowiadań i wielu powieści, w tym dwóch klasycznych pozycji w literaturze amerykańskiej: „Przygód Tomka Sawyera” i „Przygód Hucka Finna”. Jego pseudonim artystyczny to Mark Twain.

Urodził się w 1835 roku w miejscowości Florida w stanie Missouri, gdy zaś miał 4 lata, jego rodzina przeprowadziła się do pobliskiego Hannibalu, metropolii liczącej 1000 mieszkańców (nie licząc psów i trzody chlewnej). Jego ojciec – poważny człowiek, który był tam prawnikiem i sędzią, zmarł w 1847 roku, a rodzina stanęła na skraju nędzy. Samuelowi udało się mimo to kształcić dalej aż do 12 roku życia, kiedy to, pragnąc wspomóc rodzinny budżet, znalazł pracę jako uczeń drukarza. W międzyczasie rozpoczął naukę fachu pilota parostatków na rzece Missisipi – rozpoczął pracę w tym zawodzie w roku 1859. Jego karierę przerwał wybuch wojny domowej. Wówczas postanowił posłuchać rady Horace Greeleya: „Ruszaj na zachód, młody człowieku”.

Przez kolejnych pięć lat podróżował po Newadzie i Kalifornii – z początku jako poszukiwacz złota, a gdy to nie wypaliło, jako dziennikarz. Wyrobił sobie w międzyczasie charakterystyczny styl: przyjacielski, rozmowny, często satyryczny, wnikliwy, lecz zabawny. Po ogólnokrajowej publikacji opowiadania „O sławnej skaczącej żabie z Calaveras”, a następnie powieści „Prostaczkowie za granicą”, stał się najpopularniejszym pisarzem swoich czasów.

W 1870 roku wziął ślub z pochodzącą z bogatej nowojorskiej rodziny Olivią Landgon, poprawiając tym samym swój status społeczny. Sześć lat później opublikował „Przygody Tomka Sawyera”, później zaś, w 1884 roku, „Przygody Hucka Finna”. Choć stworzył poza tym wiele innych dzieł, te dwa zapewniły mu miejsce w panteonie wielkich pisarzy. Samuel Clemens zmarł w kwietniu 1910 roku w swoim domu w Connecticut.

Wielkie dzieła