Urodzony w 1863 roku w Weilheim-in-Oberbayern w okolicach położonego w górach Monachium Franz wcale nie sprawiał wrażenia materiału na członka Cesarskiej Marynarki Wojennej. Po ukończeniu szkolenia podstawowego w 1879 roku postanowił jednak dołączyć do tej formacji (pewnie by „zobaczyć świat”). Odbył następnie studia w Kilonii, po czym przystąpił do egzaminów wstępnych do marynarki. W kwietniu 1881 roku, w wieku 18 lat, Franz Hipper został oficerem. Po ukończeniu kolejnego szczebla studiów został wyznaczony do nadzorowania szkolenia rekrutów Pierwszego Batalionu Morskiego. W 1885 roku ukończył Szkołę Wyższych Oficerów, a następnie służył na wielu okrętach, w tym opancerzonej fregacie SMS Friedrich der Grosse i pancerniku SMS Worth.

Hipper, wzór profesjonalizmu i kompetencji, szybko piął się po szczeblach kariery. W 1907 roku otrzymał awans na stopień kapitana zur see, po którym obejmował dowodzenie w licznych misjach morskich, służył jako oficer dowodzący szkoleniem załóg torpedowych, by w końcu zostać szefem sztabu wiceadmirała Gustawa von Bachmanna, zastępcy dowódcy Morskich Sił Zwiadowczych. W styczniu 1912 roku, po promocji Bachmanna, jego stanowisko zajął Hipper, który otrzymał awans na kontradmirała. W 1913 objął dowodzenie nad Pierwszą Grupą Zwiadowczą złożoną z szybkich i silnych krążowników Floty Oceanicznej.

Piastował to stanowisko, gdy między wielkimi potęgami europejskimi rozpoczęła się w sierpniu 1914 roku sławna przepychanka. Przez resztę swojej kariery Franz (von) Hipper walczył z Brytyjczykami o panowanie nad Morzem Północnym. Bombardowanie przybrzeżnych miast (Great Yarmouth, Hartlepoolu, Whitby i innych) i bitwy o Dogger Bank i Jutlandię nie pozwoliły mu się nudzić. W końcu w sierpniu 1918 roku, na kilka miesięcy przed zawieszeniem broni, powierzono mu dowództwo całą flotą. W grudniu tego samego roku zakończył karierę i do 1932 roku wiódł spokojny żywot w Altonie, gdzie zmarł w 1932 roku.