Wezyr Sulejmana, Ibrahim, to gubernator specjalizujący się w wojskowości i dyplomacji. Poza posiadaniem unikalnego drzewa awansów Ibrahim jest jedynym gubernatorem, który może objąć rządy w stolicy innej cywilizacji oraz w dowolnym mieście należącym do Turków osmańskich. Potrafi wpływać na działania wojskowe i jednocześnie jest uzdolnionym dyplomatą, który wzmacnia związki z przyjaznymi cywilizacjami i łagodzi napięcia występujące w stosunkach z rywalami.

Pargali Ibrahim Pasza był wielkim wezyrem Imperium Osmańskiego i przyjacielem z dzieciństwa sułtana Sulejmana Wspaniałego. Urodził się prawdopodobnie około 1495 roku w Epirze, w rodzinie chrześcijańskiej. Trafił do niewoli i służył swojemu równolatkowi, Sulejmanowi, z którym dorastał i nawiązał bliską przyjaźń. Jego pierwszym oficjalnym stanowiskiem był urząd królewskiego sokolnika Sulejmana. Przez kolejne trzynaście lat zdobywał coraz większe znaczenie, czego kulminacją było uzyskanie w 1523 r. tytułu wielkiego wezyra i dowódcy armii. Według licznych przekazów Ibrahim Pasza był lojalny wobec Sulejmana – przynajmniej na początku.

Sulejman ufał swemu wezyrowi na tyle, by w 1525 r. mianować go gubernatorem Egiptu i powierzyć mu zadanie zreformowania tej prowincji (poprzedni gubernator zbuntował się, więc reformy były nieuniknione). Później jednak w wyniku intrygi w pałacu Topkapi Ibrahima popadł w niełaskę. Jako potężny urzędnik dysponował władzą dorównującą niemal samemu sułtanowi, który zaczął posądzać swego przyjaciela o udział w spisku. Ostatecznie w 1536 r. Sulejman zarządził konfiskatę majątku Ibrahima Paszy i skazał go na śmierć.

Do dziś przetrwały w Kairze co najmniej dwa pałace wykorzystywane dawniej przez Ibrahima Paszę.