Często, zwłaszcza w czasach wielkich zmian społecznych, kiedy nowa wiedza i nowe sposoby bycia wykazują ogromny potencjał do zmiany sposobu życia, powstają stowarzyszenia, których celem jest kultywowanie i ochrona tej tajemnej, zmieniającej świat wiedzy. Chociaż na pierwszy rzut oka mogą przypominać organizacje naukowe, te hermetyczne zakony różniły się od nich tym, że skupiały się na gromadzeniu sekretnej wiedzy, a nie na jej zastosowaniach. Stowarzyszenia takie powstawały od czasów starożytnych i powstają nadal – przykłady wskazać można w średniowiecznej Europie, Azji Południowo-Wschodniej (szczególnie w odniesieniu do tantrycznego buddyzmu) czy Azji Wschodniej. Opisywany tu Hermetyczny Zakon wzorowany jest na późnośredniowiecznym stowarzyszeniu alchemicznym oraz mistyczno-religijnych organizacjach, które powstawały w drugiej połowie XIX wieku.
Hermetyczny Zakon Złotego Brzasku był angielską grupą zajmującą się kultywowaniem wiedzy ezoterycznej na początku XX wieku. Inspiracją były dla niego różne źródła: średniowieczna europejska („hermetyczna”) magia, kabała (mistycyzm żydowski), egipska i grecka mitologia oraz indywidualne objawienia. Członkowie grupy, wśród których najsłynniejszym był angielski okultysta Aleister Crowley, skupiali się na poszerzaniu swojej mistycznej wiedzy poprzez podróże astralne, jasnowidzenie oraz inne praktyki magiczne. Ruch ten przyciągnął wiele osób poszukujących głębszej prawdy, której ich zdaniem brakowało w coraz bardziej racjonalnym i pozbawionym magii społeczeństwie. Do Zakonu dołączyło wiele wpływowych osób, takich jak Arthur Conan Doyle (twórca postaci Sherlocka Holmesa), angielski pisarz grozy Algernon Blackwood czy Irlandczyk Bram Stoker (autor powieści o Draculi). Oddziały Zakonu istnieją do dziś, a jego praktyki miały wpływ na rozwój wielu religii nurtu New Age, ponieważ ludzie wciąż poszukują głębszej prawdy.