Dzięki zleceniom od takich osobistości jak papież Paweł III, król hiszpański Filip II i Święty Cesarz Rzymski Karol V, Tiziano Vecellio – znany jako Tycjan – był osobistością dobrze znaną i cieszącą się łaskami. Urodził się między 1488 a 1490 rokiem (zapisy kościelne nie są precyzyjne) i spędził wczesne lata życia w należącym wówczas do Wenecji miasteczku Pieve di Cadore. Niewiele wiadomo o jego młodości. W 1516 roku Tycjan rozpoczął pracę nad swoim pierwszym dużym zleceniem, w dwa lata później kończąc dzieło zatytułowane „Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny” dla kościoła Santa Maria Gloriosa dei Frari. Jego talent w wykorzystaniu kolorów i realistyczne ukazanie ludzkiej postaci natychmiast uczyniło go gwiazdą.

Zaczął dzięki temu otrzymywać więcej zleceń od międzynarodowej klienteli, jak na przykład „Święto Wenery” dla Alfonsa d'Este, księcia Ferrary, czy „Wenus i Adonis” dla Filipa II (Tycjan miał chyba obsesję na punkcie rzymskiej bogini miłości, namalował bowiem wiele jej obrazów). W 1525 roku poślubił Cecilię, która przez pięć lat była jego „pokojówką” (i urodziła mu już dwóch synów). W sierpniu 1530 roku Cecilia zmarła, a Tycjan wziął ślub ponownie, choć nie wiadomo nic o jego drugiej żonie.

Zajmował się również malowaniem portretów – stworzył dwa dla papieża Pawła III, zaś w 1532 i 1548 uwiecznił Karola V. Zadowolony z jego pracy Święty Cesarz Rzymski uczynił go hrabią palatynem i nadał mu Order Złotej Ostrogi, jego dzieci zaś otrzymały cesarski tytuł szlachecki. Przez ostatnie lata życia Tycjan eksperymentował z różnymi stylami, swobodniej operując pędzlem i nie przywiązując takiej wagi do realizmu. Malował aż do śmierci, która przyszła po niego w Wenecji w sierpniu 1576 roku. Padł najpewniej ofiarą zarazy.