Większość artystów – ze względu na swój styl życia – nie doczekuje się kanonizacji. Rosyjski Kościół Prawosławny kanonizował jednak w 1988 roku Andrieja Rublowa, którego powszechnie uważa się za największego twórcę ikon w historii.

Niewiele mamy informacji o życiu Andrieja Rublowa. Wiadomo, że około 1370 roku gdzieś się urodził... Najprawdopodobniej była to miejscowość Siergijew Posad nieopodal Moskwy. W którymś momencie swojego życia został mnichem w monasterze Spaso-Andronikowskim – być może nastąpiło to wkrótce po przybyciu tam w 1395 roku świątobliwego Teofana Greka. Rublow najpewniej pozostawał tam całe życie, sądząc po tym, że wszystkie jego dzieła – freski religijne i ikony – znajdują się w okolicach Moskwy. Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 1405 roku – udekorował wtedy swymi malowidłami sobór Zwiastowania Matki Bożej na moskiewskim Kremlu. Nieliczne teksty na jego temat autorstwa religijnych zwierzchników opisują go jako „zadziwiająco skupionego” i wspominają, że „wszystko, co tworzył, było rezultatem głębokich przemyśleń”.

Nie sposób określić kolejności, w jakiej powstawały dzieła Rublowa, jako że świątobliwi twórcy ikon nigdy nie podpisywali ani nie datowali tego, co stworzyli. Wedle kronik należy sądzić, że około 1408 roku namalował freski w soborze Zaśnięcia Matki Bożej we Włodzimierzu, stworzył też ikony dla soborów w Zwieniogorodzie i miniatury w Ewangeliarzu Chitrowo, zaś dzieła z Ławry Troicko-Siergiejewskiej powstały około 1427 roku. Jedyna praca, która bez wątpienia jest jego autorstwa, to sławna ikona Trójcy Świętej, którą ukończył około 1410 roku. Wiele z jego dzieł – jak na przykład Deesis – uległo najpewniej zniszczeniu w wielkim pożarze Moskwy w 1547 roku. Jego ascetyczny i harmonijny styl stał się wzorem przy tworzeniu malowideł w Soborze Stu Rozdziałów w 1551. Andriej zmarł rzekomo w monasterze Spaso-Andronikowskim w styczniu 1430 roku.