Komendant generalny
Wielki admirał
Wielki artysta
Amrita Sher-Gil
Andriej Rublew
Angelika Kauffman
Boris Orłowski
Claude Monet
Donatello
Edmonia Lewis
El Greco
Gustav Klimt
Hasegawa Tōhaku
Hieronim Bosch
Hokusai Katsushika
Jang Seung-eop
Kamāl ud-Dīn Behzād
Marie-Anne Collot
Mary Cassatt
Michał Anioł
Qiu Ying
Rembrandt
Sofonisba Anguissola
Tycjan
Vincent van Gogh
Wassily Kandinsky
Wielki generał
Wielki inżynier
Wielki kupiec
Wielki muzyk
Wielki naukowiec
Wielki pisarz
Wielki prorok
Angelika Kauffman
Wielkie dzieła
Anna Maria Jenkins i Thomas Jenkins Portret Johanna Joachima Winckelmanna Sarah Harrop jako MuzaAktywuj w dzielnicy lub na cudzie, korzystając z dostępnego miejsca na wielkie dzieło.
Kontekst historyczny
Dzieła i życie Angeliki Kauffman zostały podsumowane przez Johanna von Goethego, z którym się przyjaźniła, następującymi słowy: „Kochana Angelika ma absolutnie niezwykły i niespotykany jak na kobietę talent...”. Cudowne dziecko, które zwiedziło kawał świata, malarka portretów angielskiej arystokracji, niezwykle popularna i zamożna dzięki swej pracy, liderka ruchu neoklasycystycznego wybrana do rzymskiej Akademii Świętego Łukasza, jedna z dwóch kobiet, które pomogły w założeniu angielskiej Royal Academy of Arts w 1768 roku. Prawdziwie niezwykłe.
Maria Anna Angelika Catherina Kauffman urodziła się w październiku 1741 roku w Chur w Szwajcarii. Jej ojciec, Johann Josef, był średnio popularnym malarzem tworzącym malowidła ścienne w kościołach. Gdy tylko Angelika była w stanie utrzymać kredę, zaczęła tworzyć szkice, kopiując ojcowską kolekcję wydruków sztuki. Johann, rozpoznając w niej prawdziwy talent, zaczął uczyć ją różnych technik rysunku i malarstwa. W wieku 11 lat dziewczynka namalowała już podobno portret biskupa Como – było to jej pierwsze zlecenie.
Angelika zyskiwała sobie coraz większą sławę, która utrzymała się nawet po osiągnięciu przez nią dojrzałości – otrzymywała coraz więcej zleceń od bogatych i sławnych ludzi. W 1760 roku Johann przeniósł się z rodziną do Mediolanu, pragnąc, by jego córka zetknęła się z dziełami mistrzów renesansu. Angelika jednak zastanawiała się nad karierą operową. Przyjaciel rodziny ostrzegł ją wtedy, że opera to niebezpieczne miejsce pełne podejrzanych ludzi i przebywanie w niej grozi zejściem na drogę grzechu. I tak oto, ze względu na naleganie ojca, Angelika wybrała sztukę zamiast opery.
W 1766 roku Angelika przeniosła się z Rzymu do Londynu, gdzie była już szeroko znana. Została niemal zalana zleceniami – odwiedziła ją osobiście księżna Walii, przez co Kauffman stała się osobą popularną na królewskim dworze i rozchwytywaną przez angielskich snobów. W ciągu kolejnych 16 lat ogłoszono ją najwspanialszą portrecistką epoki. Pod koniec życia wróciła do Włoch i umarła w 1807 roku w Rzymie.
Maria Anna Angelika Catherina Kauffman urodziła się w październiku 1741 roku w Chur w Szwajcarii. Jej ojciec, Johann Josef, był średnio popularnym malarzem tworzącym malowidła ścienne w kościołach. Gdy tylko Angelika była w stanie utrzymać kredę, zaczęła tworzyć szkice, kopiując ojcowską kolekcję wydruków sztuki. Johann, rozpoznając w niej prawdziwy talent, zaczął uczyć ją różnych technik rysunku i malarstwa. W wieku 11 lat dziewczynka namalowała już podobno portret biskupa Como – było to jej pierwsze zlecenie.
Angelika zyskiwała sobie coraz większą sławę, która utrzymała się nawet po osiągnięciu przez nią dojrzałości – otrzymywała coraz więcej zleceń od bogatych i sławnych ludzi. W 1760 roku Johann przeniósł się z rodziną do Mediolanu, pragnąc, by jego córka zetknęła się z dziełami mistrzów renesansu. Angelika jednak zastanawiała się nad karierą operową. Przyjaciel rodziny ostrzegł ją wtedy, że opera to niebezpieczne miejsce pełne podejrzanych ludzi i przebywanie w niej grozi zejściem na drogę grzechu. I tak oto, ze względu na naleganie ojca, Angelika wybrała sztukę zamiast opery.
W 1766 roku Angelika przeniosła się z Rzymu do Londynu, gdzie była już szeroko znana. Została niemal zalana zleceniami – odwiedziła ją osobiście księżna Walii, przez co Kauffman stała się osobą popularną na królewskim dworze i rozchwytywaną przez angielskich snobów. W ciągu kolejnych 16 lat ogłoszono ją najwspanialszą portrecistką epoki. Pod koniec życia wróciła do Włoch i umarła w 1807 roku w Rzymie.
Cechy
Współczesność
Wielki artysta
Cechy
Współczesność
Wielki artysta
Wielkie dzieła
Anna Maria Jenkins i Thomas Jenkins Portret Johanna Joachima Winckelmanna Sarah Harrop jako MuzaAktywuj w dzielnicy lub na cudzie, korzystając z dostępnego miejsca na wielkie dzieło.
Kontekst historyczny
Dzieła i życie Angeliki Kauffman zostały podsumowane przez Johanna von Goethego, z którym się przyjaźniła, następującymi słowy: „Kochana Angelika ma absolutnie niezwykły i niespotykany jak na kobietę talent...”. Cudowne dziecko, które zwiedziło kawał świata, malarka portretów angielskiej arystokracji, niezwykle popularna i zamożna dzięki swej pracy, liderka ruchu neoklasycystycznego wybrana do rzymskiej Akademii Świętego Łukasza, jedna z dwóch kobiet, które pomogły w założeniu angielskiej Royal Academy of Arts w 1768 roku. Prawdziwie niezwykłe.
Maria Anna Angelika Catherina Kauffman urodziła się w październiku 1741 roku w Chur w Szwajcarii. Jej ojciec, Johann Josef, był średnio popularnym malarzem tworzącym malowidła ścienne w kościołach. Gdy tylko Angelika była w stanie utrzymać kredę, zaczęła tworzyć szkice, kopiując ojcowską kolekcję wydruków sztuki. Johann, rozpoznając w niej prawdziwy talent, zaczął uczyć ją różnych technik rysunku i malarstwa. W wieku 11 lat dziewczynka namalowała już podobno portret biskupa Como – było to jej pierwsze zlecenie.
Angelika zyskiwała sobie coraz większą sławę, która utrzymała się nawet po osiągnięciu przez nią dojrzałości – otrzymywała coraz więcej zleceń od bogatych i sławnych ludzi. W 1760 roku Johann przeniósł się z rodziną do Mediolanu, pragnąc, by jego córka zetknęła się z dziełami mistrzów renesansu. Angelika jednak zastanawiała się nad karierą operową. Przyjaciel rodziny ostrzegł ją wtedy, że opera to niebezpieczne miejsce pełne podejrzanych ludzi i przebywanie w niej grozi zejściem na drogę grzechu. I tak oto, ze względu na naleganie ojca, Angelika wybrała sztukę zamiast opery.
W 1766 roku Angelika przeniosła się z Rzymu do Londynu, gdzie była już szeroko znana. Została niemal zalana zleceniami – odwiedziła ją osobiście księżna Walii, przez co Kauffman stała się osobą popularną na królewskim dworze i rozchwytywaną przez angielskich snobów. W ciągu kolejnych 16 lat ogłoszono ją najwspanialszą portrecistką epoki. Pod koniec życia wróciła do Włoch i umarła w 1807 roku w Rzymie.
Maria Anna Angelika Catherina Kauffman urodziła się w październiku 1741 roku w Chur w Szwajcarii. Jej ojciec, Johann Josef, był średnio popularnym malarzem tworzącym malowidła ścienne w kościołach. Gdy tylko Angelika była w stanie utrzymać kredę, zaczęła tworzyć szkice, kopiując ojcowską kolekcję wydruków sztuki. Johann, rozpoznając w niej prawdziwy talent, zaczął uczyć ją różnych technik rysunku i malarstwa. W wieku 11 lat dziewczynka namalowała już podobno portret biskupa Como – było to jej pierwsze zlecenie.
Angelika zyskiwała sobie coraz większą sławę, która utrzymała się nawet po osiągnięciu przez nią dojrzałości – otrzymywała coraz więcej zleceń od bogatych i sławnych ludzi. W 1760 roku Johann przeniósł się z rodziną do Mediolanu, pragnąc, by jego córka zetknęła się z dziełami mistrzów renesansu. Angelika jednak zastanawiała się nad karierą operową. Przyjaciel rodziny ostrzegł ją wtedy, że opera to niebezpieczne miejsce pełne podejrzanych ludzi i przebywanie w niej grozi zejściem na drogę grzechu. I tak oto, ze względu na naleganie ojca, Angelika wybrała sztukę zamiast opery.
W 1766 roku Angelika przeniosła się z Rzymu do Londynu, gdzie była już szeroko znana. Została niemal zalana zleceniami – odwiedziła ją osobiście księżna Walii, przez co Kauffman stała się osobą popularną na królewskim dworze i rozchwytywaną przez angielskich snobów. W ciągu kolejnych 16 lat ogłoszono ją najwspanialszą portrecistką epoki. Pod koniec życia wróciła do Włoch i umarła w 1807 roku w Rzymie.
