Michał Anioł uchodzi za artystę doskonałego – jego wyjątkowego statusu dowodzi fakt, że był pierwszym artystą zachodu, którego biografia ukazała się jeszcze za jego życia. Współcześni określali go często mianem Il Divino (Boski) za jego terribilità – potęgę wyrazu i siłę, jaką przepełnione były jego dzieła.

Był twórcą rzeźb takich jak „Pietà” czy „Dawid”, fresków takich jak te w Kaplicy Sykstyńskiej czy „Ukrzyżowanie św. Piotra”, autorem ponad 300 poematów i sonetów (większość poświęconych pobożnej wdowie Vittorii Colonnie) oraz architektem, który zaprojektował Bibliotekę Laurenziana (Florencja) i Porta Pia (Rzym). Michelangelo do Lodovico Buonarotti Simoni urodził się w marcu 1475 roku nieopodal Arezzo jako syn prowincjonalnego administratora prawnego. Z czasem trafił na termin do malarza Ghirlandaia i rzeźbiarza di Giobanniego, którzy w swoich czasach cieszyli się niejaką sławą. Gdy jego patroni, rodzina Medyceuszy, musiała w 1494 roku opuścić Florencję, młody artysta przeniósł się do Wenecji, potem do Bolonii, aż wreszcie w wieku 21 lat trafił do Rzymu.

Wkrótce otrzymał kilka zleceń na dzieła sztuki, głównie od kardynałów (tylko oni mogli sobie pozwolić na „dobre” życie). Wkrótce posypały się kolejne, w tym ambitny projekt grobowca dla papieża Juliusza II, nim jednak artysta go ukończył, poproszono go o zajęcie się malowaniem sufitu Kaplicy Sykstyńskiej, nad czym pracował do 1512 roku. Jego imię znalazło się na ustach niemal całej Europy po tym, jak w 1546 wybrano go na architekta Bazyliki św. Piotra. Niektórzy martwili się, że sędziwy już artysta nie dożyje jej zbudowania. I rzeczywiście nie dożył – zmarł w swoim rzymskim domu w 1564 roku.