Zapewniane przez koloseum kultura i udogodnienia trafiają do każdego centrum miasta w promieniu 6 pól. Musi ono zostać zbudowane na płaskim terenie w sąsiedztwie dzielnicy rozrywkowej.

Powstały z betonu i kamienia Amfiteatr Flawiuszów, lepiej znany jako Koloseum, znajduje się w centrum Rzymu. Jego budowa rozpoczęła się za panowania cesarza Wespazjana około 72 r. n.e., zaś fundusze na to przedsięwzięcie pozyskano dzięki łupom z Drugiej Świątyni Jerozolimskiej po upadku Jeruzalem podczas wojny żydowskiej. To największy amfiteatr, jaki kiedykolwiek zbudowano, i stanowi tym samym jeden z uznanych wielkich cudów starożytnej architektury oraz myśli inżynierskiej. Mieścił swego czasu od 50 do 80 tysięcy widzów, którzy przybywali, by podziwiać walki gladiatorów, rzezie zwierząt, szczucie nimi, masowe egzekucje i tym podobne. Gdy już w regionie rozpowszechniło się średniowieczne chrześcijaństwo, w obrębie murów konstrukcji powstawać zaczęły tanie mieszkania, warsztaty, kwatery zakonników, kamieniołom i chrześcijańska kapliczka. Choć wiele szkód przyniosły trzęsienia ziemi i złodzieje kamieni, Koloseum nadal trwa i, dwa tysiące lat po pierwszej tamtejszej walce gladiatorów, wciąż robi niemałe wrażenie.