Otrzymujesz przyspieszenia do wszystkich technologii epoki starożytnej i klasycznej. Można zbudować tylko na płaskim terenie w sąsiedztwie kampusu z biblioteką.

Według ogólnego konsensusu Królewska Biblioteka w Aleksandrii została założona na początku III wieku p.n.e. za panowania Ptolemeusza II,po tym, jak jego ojciec zbudował w tym miejscu Świątynię Muz. Stworzenie pierwszej kolekcji dzieł przypisuje się Demetriuszowi z Faleronu, uczniowi Arystotelesa (prawdopodobnie to właśnie zwoje sławnego filozofa zasiały w umyśle Demetriusza ten pomysł). Patronat następców Ptolemeusza sprawił, że w bibliotece znajdowało się od 400 do 700 tysięcy zwojów papirusowych i rozmaitych pergaminowych kodeksów. Dla niektórych władców powiększanie zasobów tego zbioru stało się wręcz obsesją: dekret Ptolemeusza III nakazywał wszystkim przybywającym do miasta ujawnianie wszelkich posiadanych pism, które były następnie kopiowane na potrzeby biblioteki. Źródła historyczne nie są zgodne w kwestii odpowiedzialności za zniszczenie zbiorów Biblioteki Aleksandryjskiej przez ogień. Zazwyczaj na liście możliwych winowajców znajdują się żołnierze Juliusza Cezara (48 r. p.n.e.), cesarz rzymski Aurelian (ok. 270 r. n.e.) i wielu innych. W miarę pewne jednak jest, że resztki kolekcji spalono w 391 roku z rozkazu patriarchy Teofila w ramach wykorzeniania pogańskich wpływów w Egipcie. Nie był to ostatni raz, kiedy chrześcijanie postanowili się wziąć za palenie książek.