Misjonarze i apostołowie mogą szerzyć religię o 1 raz więcej. Można zbudować tylko na płaskim terenie w sąsiedztwie dzielnicy świątynnej. Musisz też mieć ustanowioną religię.

Miasto Istambuł (lub też, w zależności od preferencji, Konstantynopol lub Bizancjum) stanowiło w swoich dziejach siedzibę wielu rozmaitych ludów. Najlepiej znane jest jednak jako stolica Cesarstwa Bizantyńskiego, a następnie Imperium Osmańskiego. Poza tym stanowi też ważne miasto dla wielu wyznań, zwłaszcza prawosławia i islamu. Nic nie stanowiłoby lepszego pomnika ku czci takiej różnorodności kulturalnej niż wspaniała Hagia Sofia (co dosłownie znaczy „święta mądrość”). Powstała ona około 532 roku naszej ery jako bazylika patriarchalna greckiego prawosławia i służy wyznawcom już przez niemal 1500 lat. W 1453 r., gdy Konstantynopol został zdobyty i przemianowany przez imperium osmańskie, Hagia Sofia została zmieniona w meczet. Tym, co szybko rzuca się w oczy, gdy spojrzeć na tę majestatyczną i bogato zdobioną konstrukcję z kamienia i marmuru, jest jej mierząca sobie 30 metrów średnicy złota kopuła, która stanowiła szczytowy element budowli, zanim muzułmańscy władcy dodali do niej cztery minarety. Może to właśnie ta dodatkowa świętość pozwoliła budynkowi przetrwać wszystkie trzęsienia ziemi, pożary, zamieszki, grabieże (jak np. podczas czwartej krucjaty) i jedną masakrę (gdy starcy i chorzy, którzy się tam schronili, zostali wymordowani przez osmańskich najeźdźców). Dziś Hagia Sofia mieści muzeum i pozostaje jednym z najbardziej zapadających w pamięć dzieł cywilizacji.