Gorliwa i uzdolniona wojowniczka, znana z oddania i lojalności.

Oddanie Mulan: Mulan zyskuje 1 siły bojowej w każdej turze.
Opór Mulan: Na zakończenie każdej tury Mulan automatycznie w pełni się fortyfikuje.

W powstałej w VI wieku balladzie Mulan i jej rodzina są poddanymi chana Tuobów – ludu turkijskiego lub mongolskiego, z którego wywodzi się chińska dynastia rządząca północnym Wei. Starszy już ojciec dziewczyny zostaje powołany do armii chana, ale Mulan postanawia go zastąpić – walczy dzielnie, podając się za mężczyznę, i żaden z towarzyszy broni nigdy nie odkrywa prawdy o jej płci.

Tak wygląda w skrócie historia Mulan według starożytnego poematu. Jednak legenda o rodzinnej powinności, obowiązku i odwadze zainspirowała też wielu późniejszych twórców. W „Romansie Sui i Tang” historia ta toczy się w okresie wojen za panowania dynastii Sui odpowiadającym mniej więcej czasowi powstania pierwotnej ballady. Opowieść została tu jednak wzbogacona o kilka nowych elementów. Mulan wciąż jest poddaną turkijskiego chana, ale tym razem zostaje pojmana przez buntownika, Dou Jiande, po czym szybko zaprzyjaźnia się z jego córką. Później obie oferują chińskiemu cesarzowi swoje życie, by ocalić Dou przed karą śmierci za wzniecanie buntów przeciwko cesarskiej władzy. Ta lojalność robi na władcy tak wielkie wrażenie, że postanawia przesiedlić rodzinę Mulan do bogatszej części imperium. Niestety, gdy Mulan wraca do domu, odkrywa, że jej ojciec dawno już nie żyje, a matka ponownie wyszła za mąż. Ta wersja opowieści kończy się tragicznie – Mulan popełnia samobójstwo.

Mulan raczej nie była postacią historyczną, ale to nie historyczność zapewniła jej sławę. W swoim oddaniu dla ojca i chęci ryzykowania dla niego życia kobieta uosabia chińską cnotę xiào – właściwą potomstwu nabożność, czyli miłość, szacunek i posłuszeństwo wobec rodziców, przodków i krewnych, a także odwagę na polu bitwy.