Hippolita była królową Amazonek, plemienia wojowniczek uważanych za córki greckiego boga wojny, Aresa. Amazonki uwielbiały walkę i nie chciały mężów i synów, choć raz w roku odwiedzały mężczyzn z sąsiednich plemion. Według Greków zamieszkiwały terytorium tuż za ich wschodnią granicą; zazwyczaj miało to być wybrzeże Morza Czarnego w Azji Mniejszej. Być może legenda dotycząca Amazonek wyrażała wyobrażenia Greków o tym, jak mogłoby wyglądać społeczeństwo istniejące poza granicami tego, co uważali za cywilizację. Niewykluczone też, że istniał jakiś historyczny pierwowzór mitycznego plemienia wojowniczek w postaci bitnych kobiet Scytów lub innych ludów tego regionu.
Hippolita pojawia się w kilku opowieściach o Heraklesie (Herkulesie). Posiadała magiczny pas, który chronił ją podczas walki. Jego zdobycie było jedną z dwunastu prac Heraklesa i okazało się wyzwaniem, które nastręczyło trudności nawet legendarnemu siłaczowi. Według pewnych wersji legendy Herakles oczarował Amazonkę, co tak rozwścieczyło Herę, że przybrała postać jednej z poddanych Hippolity, aby nakłonić pozostałe Amazonki do ataku na syna Zeusa.
Od czasów Hippolity nazwa jej plemienia była często wykorzystywana. Hiszpański odkrywca Francisco de Orellana nadał tę nazwę najdłuższej rzece Ameryki Południowej, ponieważ przemierzając ją, napotkał kobiety walczące u boku mężczyzn, które przywiodły mu na myśl mityczne wojowniczki.