Historia Wielkiej Kolumbii jest naznaczona oporem, któremu przewodziło szereg znakomitych dowódców wojskowych. Od Joségo de San Martína, przez Joségo Maríę Córdovę, Francisca de Paula Santandera i Joségo Antonia Páeza, aż po samego „El Libertadora”, Simóna Bolívara – latynoamerykańscy przywódcy wojskowi wpłynęli na bieg historii Ameryki Południowej.
Przykładem ich śmiałości jest wyczyn Bolívara, który podczas wyzwalania Nowej Granady przeprowadził 3000 żołnierzy przez wezbrane w porze deszczowej rzeki i zbocza pokrytych lodem Andów. Pod wodzą innego generała przedsięwzięcie to najpewniej zakończyłoby się sromotną klęską. Dzięki Bolívarowi siły rewolucji zeszły ze stromych zboczy Andów, oskrzydliły Hiszpanów i odcięły ich od posiłków. Bogotá, kolonialna stolica Hiszpanów, upadła zaledwie kilka dni później.