Zajmujący trzy pola, nieprzekraczalny cud natury. Zapewnia sąsiadującym polom +3 złota i +2 do kultury. Miasto posiadające pole z tym cudem otrzymuje +4 złota do swoich wychodzących międzynarodowych szlaków handlowych.

Ludzi nieustannie poszukujących „zaginionych miast” – a zwłaszcza zaginionych miast wykonanych w całości ze złota – zdają się przyciągać legendy o wielkim bogactwie i dobrobycie. Jak w przypadku większości mistycznych miast, dominuje przekonanie, że Païtiti jest ukryte głęboko w nieznanej dziczy i wciąż czeka na to, by ktoś je odnalazł. Dla Inków Païtiti było ostatnim bezpiecznym schronieniem przed hiszpańskimi najeźdźcami. Jednak inni (głównie nieinkascy odkrywcy z XVI wieku) postrzegali to miasto jako skarbnicę gotową do splądrowania. Legendy o jego bogactwie utrwalił atak Francisca Pizarra i zabicie przez niego Atahualpy, ostatniego władcy Inków. Pizarro szukał złota, o którym słyszał pogłoski, ale mimo desperackich prób nie udało mu się go zdobyć. Żadna z wielu wypraw w „nieznane” dżungle Amazonki nie odkryła dotąd lokalizacji Païtiti.