Piopiotahi
Opis
Zajmujący trzy pola, nieprzekraczalny cud natury. Zapewnia sąsiadującym polom +1 do 
kultury i +1 do 
złota.
kultury i +1 do złota.Kontekst historyczny
Piopiotahi to wspaniały fiord określony kiedyś przez Rudyarda Kiplinga „ósmym cudem świata”. Jego nazwa, nadana przez Maorysów, pochodzi od wymarłego już ptaka piopio – europejscy osadnicy nazywali go swego czasu Milford Sound. Wyrzeźbione przez lodowce klify tego nowozelandzkiego fiordu wznoszą się tu pionowo z mrocznych odmętów, zdobione mknącymi wzdłuż ich powierzchni kilometrowej wysokości wodospadami. Wcześni odkrywcy, jak kapitan James Cook, całkowicie zignorowali ten zakątek, pozostał więc nieodkryty, przynajmniej przez Europejczyków, aż do czasu, kiedy to pierwsi biali przybysze ochrzcili go na wzór pewnego mało znanego miejsca w Walii. W 1888 roku odnaleziono tu natomiast przełęcz MacKinnon, co umożliwiło dostęp do fiordu wzdłuż Szlaku Milford, jednej z najciekawszych pieszych tras świata. Obecnie co roku prawie 750 tysięcy gości wędruje i żegluje po cieśninie, co czyni to miejsce najsłynniejszą atrakcją turystyczną kraju.
„Lecz gdy tylko skierowałem się w serce krainy fiordów Nowej Zelandii, błyskawicznie powróciło to dziecięce uczucie czystego i nieskalanego zachwytu. Wiedziałem, że droga do zatoki Milforda była dobra – ale tak dobra?”
– Darroch Donald
– Darroch Donald
Cechy
Nie do przejścia Zwiększenie atrakcyjności sąsiednich pól: 2Opis
Zajmujący trzy pola, nieprzekraczalny cud natury. Zapewnia sąsiadującym polom +1 do kultury i +1 do złota.
kultury i +1 do złota.Kontekst historyczny
Piopiotahi to wspaniały fiord określony kiedyś przez Rudyarda Kiplinga „ósmym cudem świata”. Jego nazwa, nadana przez Maorysów, pochodzi od wymarłego już ptaka piopio – europejscy osadnicy nazywali go swego czasu Milford Sound. Wyrzeźbione przez lodowce klify tego nowozelandzkiego fiordu wznoszą się tu pionowo z mrocznych odmętów, zdobione mknącymi wzdłuż ich powierzchni kilometrowej wysokości wodospadami. Wcześni odkrywcy, jak kapitan James Cook, całkowicie zignorowali ten zakątek, pozostał więc nieodkryty, przynajmniej przez Europejczyków, aż do czasu, kiedy to pierwsi biali przybysze ochrzcili go na wzór pewnego mało znanego miejsca w Walii. W 1888 roku odnaleziono tu natomiast przełęcz MacKinnon, co umożliwiło dostęp do fiordu wzdłuż Szlaku Milford, jednej z najciekawszych pieszych tras świata. Obecnie co roku prawie 750 tysięcy gości wędruje i żegluje po cieśninie, co czyni to miejsce najsłynniejszą atrakcją turystyczną kraju.
„Lecz gdy tylko skierowałem się w serce krainy fiordów Nowej Zelandii, błyskawicznie powróciło to dziecięce uczucie czystego i nieskalanego zachwytu. Wiedziałem, że droga do zatoki Milforda była dobra – ale tak dobra?”
– Darroch Donald
– Darroch Donald
Cechy
Nie do przejścia Zwiększenie atrakcyjności sąsiednich pól: 2
