Jeśli chcesz udobruchać boga (lub boginię), postaw kapliczkę. Może być prosta – jak duży kamień na leśnej polance przy strumieniu – lub wyrafinowana – jak marmurowy budynek ze strzelistymi łukami i rzeźbionymi kolumnami. Cel jej istnienia pozostaje jednak niezmienny: stanowi ona miejsce, do którego wierni mogą pielgrzymować i gdzie mogą składać ofiary. Kiedy już prorok (albo i zwykły święty) dokonał w jakimś miejscu cudu, doznawał objawienia, przemawiał do mas lub wkraczał do jakiejś formy niebios, dany rejon w nieunikniony sposób pokrywał się mrowiem kapliczek. Te święte miejsca istnieją w każdej niemal tradycji religijnej, lecz na ogół padają w gruzy, gdy zwolennicy innego wyznania przejmują okolicę i trzeba udobruchać jakiegoś nowego boga.