+10 do siły bojowej przeciw umocnieniom dzielnic.

Moździerze przez wieki ostrzeliwały podczas oblężeń mury obronne. Dzięki wysokiej, łukowatej trajektorii lotu ich bomb i pocisków świetnie nadawały się one do przerzucania ładunków ponad przeszkodami, przez co mury, okopy, bastiony i tym podobne fortyfikacje stawały się bezużyteczne. Większość historyków zgadza się, że moździerzy po raz pierwszy użyto podczas tureckiego oblężenia Konstantynopola, a następnie – z jeszcze lepszym skutkiem – w trakcie oblężenia Belgradu w 1456 roku. Europejskie moździerze były zbyt ciężkie, by można je było przemieszczać, zmieniło się to jednak za sprawą Menno van Coehoorna, którego lżejsze wersje broni wykorzystano m.in. do zburzenia murów obleganego Grave. Moździerze straciły popularność podczas wojen manewrowych XIX wieku, lecz wróciły do łask ponownie w czasie I wojny światowej, gdy trzeba było zmierzyć się z setkami kilometrów okopów.