Zajmujący jedno pole nieprzekraczalny cud natury. Ma właściwości wulkanu i zapewnia sąsiadującym polom +2 do żywności. Jego erupcja powoduje zmniejszenie dochodów oraz może doprowadzić do uszkodzenia ulepszeń i budowli. Wybucha rzadko, ale jest zawsze aktywny.

W języku Masajów góra Kilimandżaro znana jest jako Ngaje Ngai, czyli „dom Boga”. Tworzą ją trzy wulkaniczne stożki, z których najpotężniejszy sięga 5900 m n.p.m. (19 304 stóp), co czyni go najwyższym szczytem całej Afryki i najwyższą samotną górą świata. Masyw Kilimandżaro wznosi się w północno-wschodniej Tanzanii. Dwa szczyty tej uważanej za stratowulkan góry (Mawenzi i Shira) wygasły, podczas gdy największy (Kibo) spoczywa w uśpieniu po ostatniej erupcji około 150 tysięcy lat temu. Po wielu nieudanych próbach szczyt Kibo udało się ostatecznie zdobyć w 1889 roku Niemcowi Hansowi Meyerowi i Austriakowi Ludwigowi Purtschellerowi, którzy potwierdzili jego kraterową strukturę. Pomimo kolejnych późniejszych odwiedzin mapy Kibo rozrysowano jednak dopiero w roku 1964 na podstawie wykonanych kilka lat wcześniej zdjęć lotniczych.