Zajmujący trzy pola nieprzekraczalny cud natury. Zapewnia sąsiadującym polom +1 do wiary. Jednostki religijne, które przejdą obok Mount Everestu, ignorują przez resztę gry wpływ wzgórz na ruch.

Mount Everest – zwany przez Tybetańczyków „Qomolangma”, co znaczy „święta matka” – to najwyższa góra świata, która wznosi się na 8848 m (29 029 stóp) nad poziom morza, stanowi część pasma Himalajów i jest jedną ze „skrytych dolin-sanktuariów” wskazanych przez żyjącego w IX wieku buddyjskiego sawanta, Padmasambhavę. Jest też zabójcą ponad 250 niedoszłych zdobywców, licząc tylko od 1922 roku. Ta część historii Everestu rozpoczyna się w roku 1802, kiedy to Brytyjczycy rozpoczęli Wielki Trygonometryczny Pomiar Indii, używając ogromnych teodolitów w celu wskazania najwyższych szczytów świata. Pół wieku później, w roku 1858, niejaki Andrew Waugh, główny mierniczy Indii, obwieścił ostatecznie, że Szczyt XV (czyli właśnie Everest) jest najwyższym z nich. I od tego czasu zawzięci poszukiwacze wrażeń próbują się na niego wspiąć, bo „przecież jest”.