+7 do siły bojowej przeciw innym jednostkom ciężkiej kawalerii.

Od czasu pojawienia się na polach bitew opancerzonej kawalerii próbowano stawiać tego typu jednostki przeciwko sobie, by powstrzymać je przed zdziesiątkowaniem pozostałych oddziałów armii. W późnym średniowieczu przybrało to formę starć zakutych w zbroje rycerzy uzbrojonych w długie lance o żelaznym lub stalowym grocie służącym do przebijania pancerza przeciwników (rycerze zazwyczaj mieli przy sobie również miecz lub sztylet, którymi walczyli po zrzuceniu z wierzchowca). Wraz z pojawieniem się pojazdów opancerzonych opracowano zaś całą gamę broni przeciwpancernej: pociski przeciwpancerne z ładunkiem wybuchowym (APHE), burząco-zapalające (HEI), kumulacyjne (HEAT), przeciwpancerne z odrzucanym sabotem (APDS) i wiele innych.