Kiedy „Trinity” eksplodowała w Nowym Meksyku w lipcu 1945 r., stanowiło to zwieńczenie trwającego całe setki lat projektu naukowego. Uran odkrył w 1789 r. niemiecki chemik Martin Klaproth, Wilhelm Röntgen otrzymał w 1895 r. nagrodę Nobla za odkrycie promieniowania jonizującego, a potem, w roku 1898, Pierre i Maria Curie otrzymali rad z uraninitu – w tym samym roku, kiedy Samuel Prescott unaocznił światu, że radiacja niszczy bakterie (i inne żywe organizmy). Między 1898 i 1938 r. pojawiło się jeszcze więcej odkryć na tym polu... Aż w końcu Hahn i Strassmann udowodnili osiągnięcie w swoich eksperymentach rozpadu atomowego jądra. Lise Meitner, Otto Frisch i Niels Bohr wyliczyli natomiast napięcie otrzymanej z podziału jądra energii na około 200 milionów woltów, którą to wartość Frisch potwierdził eksperymentalnie w styczniu roku 1939.

Wojna światowa przyniosła cywilizacji Projekt Manhattan, w którym Stany Zjednoczone robiły, co mogły, by jako pierwsze zbudować bombę atomową. W efekcie tych naukowych zmagań powstało urządzenie ochrzczone „Małym Chłopcem”, które zrzucono na Hiroszimę 6 sierpnia 1945 r., niszcząc 12 kilometrów kwadratowych miasta i zabijając około 75 tysięcy ludzi (trudno ocenić faktyczną ich liczbę, gdyż 90% miejskich lekarzy i 93% pielęgniarek również zginęło w eksplozji). Do grudnia tego samego roku kolejnych 75 tysięcy ocalałych zmarło z powodu choroby popromiennej. Kiedy Japonia odmówiła natychmiastowej, bezwarunkowej kapitulacji, Truman nakazał zrzucenie drugiej bomby na miasto Nagasaki, z podobnym efektem. Japonia skapitulowała.

Teraz jednak wszyscy pragnęli już mieć swoją bombę. W latach 50. i 60. XX w. USA i ZSRR ścigały się o nuklearną dominację aż do osiągnięcia punktu szaleństwa – MAD, Mutually Assured Destruction, „wzajemnie zapewnionej destrukcji”. W tych samych dekadach angloamerykańska współpraca zapewniła bombę Brytyjczykom, a Chiny przerodziły się w mocarstwo atomowe w roku 1964 dzięki Rosji, której przyszło potem tego pożałować. Francja rozwijała natomiast atomowy arsenał samodzielnie. Od tego momentu pięć potęg usiłowało zapędzić apokaliptycznego dżina z powrotem do butelki, ale programy nuklearne zaczęły rozwijać takie kraje jak Indie, Pakistan, Izrael, Libia, Iran czy Korea Północna.